logo

تنوع رنگ در خانواده گوهرها

خانواده گوهرها دارای تنوع رنگی می باشند؛ به عنوان مثال پریدوت سنگی به رنگ سبز مایل به زرد است و فقط در این محدوده رنگی یافت می شود در صورتی که سنگ تورمالین در رنگ های متنوع یافت می شود: صورتی, سبز, زرد, نارنجی و  آبی. خانواده گوهرهایی که چندین رنگ دارند همیشه یک یا دو رنگ از بقیه محبوبتر و گرانتر می باشند. به عنوان مثال پارایبا  با رنگ (آبی سبز) جزو نادرترین , زیباترین و ارزشمندترین رنگ در خانواده تورمالین است. مثال دیگرخانواده کروندوم که یاقوت ها به آن تعلق دارند می باشد. یاقوت ها دررنگ های آبی , قرمز, صورتی, بنفش, بی رنگ, زرد, نارنجی, سبز, پادپاراچا و سیاه یافت می شود. حال یاقوت های قرمز و آبی گرانترین و محبوب ترین هستند. 

تفاوت در نوع تراش   
در بعضی از خانواده گوهرها رنگ مرغوب دراوزان بالاتر از ۲ قیراط نسبتا براحتی یافت می شود به عنوان مثال در سنگ کروم تورمالین. بر عکس این نیز صدق می کند. درخانواده گارنت گونه ای وجود دارد بنام ساورایت که به علت ترک های درونی درسنگ خام ان, سنگ های بدست آماده پس از تراش در اوزان پایین بوده  و در صورت یافت این سنگ در اوزان بالا به علت کمیابی و در صورت مرغوب بودن رنگ ان بسیار گران می باشد.  

معیارهای تراش 

آنچه از دل طبیعت یافت می شود به صورت سنگ خام است. سنگ به دست یک تراشکار ماهر سپرده می شود.  وی سنگ خام را مورد سنجش و ارزیابی دقیق قرار می دهد و می داند هر سنگ خامی دارای تقسیم بندی رنگی منحصر بفرد خود می باشد. به این معنا که مقدار رنگ و مکان ان بستگی به کریستال یا فرم ساختاری ان سنگ دارد. به عنوان مثال در یاقوت آبی رنگ در رأس کریستال یافت می شود.

هدف اولیه یک تراشکار خلق گوهری با ارزش مادی زیاد می باشد, در بیشتر مواقع سعی بر ان است که بیشترین وزن از سنگ خام تراش داده شده بدست بیاید برای رسیدن به چنین هدفی تراشکار توازنی بین اقتصادی بودن و هنر را در هم می بایست تلفیق کند. بعضی افراد بر این باور همیشه هستند که تراشکار سعی خواهد کرد بزرگترین سنگ را از سنگ خام بزرگی که گارنت قرمز تیره ای است بدست آورد. ولی در عمل اینچنین نیست, تراشکار حرفه ای می داند اگر از سنگ خام تیره بخواهد یک سنگ بزرگ خلق کند مطمئنا سنگ بدست آماده بسیار بسیار تیره  و مشتری پسند نخواهد بود, لذا برای بوجود آوردن رنگ های روشنتر تراشکار سنگ های کوچکتری می تراشد که جذابیت رنگی بیشتری داشته باشد. 

در مواردی بعلت گران بودن سنگ خام تناسب درهنگام تراش رعایت نمیشود و در صورت از دست دادن حتی چند سوت ضرر زیادی حاصل می شود لذا سعی بر این است سنگی خلق شود (خوش رنگ و با حداکثر وزن) در قبال از دست دادن تقارن و تناسب دقیق, به عنوان مثال ما در زمردها به این مورد زیاد برخورد میکنیم.

سنگ هایی که با عمق زیاد تراش داده شده اکثرا نقاط سیاه زیادی درآنها دیده می شود و هنگامی که از تاج سنگ به درون سنگ نگاه شود تیرگی دیده می شود و درعلم گوهرشناسی ما به ان Extinction  گویم. این تیرگی باعث تیره نشان داده شدن رنگ اصلی سنگ شده و این امر باعث افت ارزش ان سنگ شده. 
اگر ناخالصی های درون گوهر مانع عبور نور به درون آن شوند می توانند درکم دیده شدن شدت رنگ و بازتاب ضعیف نور تاثیر بسزایی داشته باشند. اما بعضی ناخالصی ها بر عکس می توانند اثرات مثبتی در ظاهر سنگ داشته باشند. به عنوان مثال درسنگ های پدیده داری چون یاقوت ستاره دار ما شاهد خلق زیبایی منحصر بفردی خواهیم بود.